Created with Admarket's flickrSLiDR.

An American said:

'We have George Bush, Stevie Wonder, Bob Hope and Johnny Cash.'

An Icelander replied:

'We have Geir Haarde, no Wonder, no Hope and no Cash'.

Ég setti litla bílinn minn á sölu. Ég vona að hann seljist, en það lítur nú ekkert voða vel út miðað við hvernig fjármálaástandið er hérlendis og erlendis.
Það þýðir að ég er ekki akandi sjálf. Sjáðu til, ég ákvað að fá mér limousínu og einkabílstjóra. Ég hef samt ákveðið að deila þessum eðalvagni með fleirum, hef jú svo voðalega gaman að fólki. Hérna sérðu allavega mynd af litla gæludýrinu mínu. Hann fer aðeins til góðra eigenda.


Hann er á bílasölunni Höfðahöllin, Kletthálsi 2
 
Eins og þú væntanlega gerðir þér grein fyrir þá er starf mitt nú ekki það vel launað að ég kaupi mér eðalvagn (limousine) og ráði mér einkabílstjóra, heldur hef ég kosið að nota strætisvagnana. Mín fyrsta ferð var í dag. Gerði mér grein fyrir að síðasta skipti sem ég tók strætó var í Köben í nóvember í fyrra og fyrir það hefur það sennilega bara verið 26. júlí 2006 eða sumarið sem ég keypti bílinn.

Þetta er náttúrulega einstök upplifun að taka strætisvagn. Maður notar alla vöðvana í síðunni til að reyna að halda jafnvægi í beygjunum sem þeir taka, því þó maður sitji þá eru jú engin belti til að festa mann við sætið. Ég hélt nokkrum sinnum að vagninn myndi bara velta...en ég komst heil heim. Það sem mér þykir einstaklega skemmtilegt við að taka strætó er hvað maður kemst inní mannlífið. Maður sér alls konar fólk, heyrir í alls konar fólki og þegar maður lifir í svona miklum bómull kristinna þar sem allt hefur annan vana gang, þá er soldið gott að komast út og sjá hvað er í gangi í samfélaginu.

Þetta var nú líka þannig að ég ákvað að rölta niður á Hlemm til að taka vagninn þaðan. Ákvað svo að þar sem ég var ekki í neinu stressi að taka mér göngutúr niður Laugaveginn. Það er alltaf svo mikill sjarmi að labba í miðbænum, hvar í heiminum sem maður er. Ég stoppaði að sjálfsögðu í kurteisisheimsókn í Dressmann og heilsaði strákunum þar. Varð ég líka svo heppin þá að ég fékk samfylgd af Jónatani þaðan og niðrá Lækjartogið. Ég held að einvera sé stórlega vanmetin oft á tíðum en jafnframt stórlega ofmetin. Veit ekki alveg hvernig ég á að rökstyðja þessa þversögn...

Þegar maður býr almennt með 11 einstaklingum og enginn þeirra er blóðtengdur þér, þá er voðalega gott að ná tíma þar sem maður er bara einn. Þess þá heldur þegar það bætast 10 við í heimilishaldið. Jább, við erum með heimsókn frá 10 Bandaríkjamönnum frá Youthstorm. Það þýðir að undir þaki mínu sofa 22 einstaklingar. Já, einveran er stórkostlega þegar þannig er.

Eins og þú sérð, þá gengur lífið sitt vanagang hjá mér og mér líður voða vel. Það er margt spennandi í gangi en tíminn líður skuggalega hratt. Takk fyrir innlitið. Mátt endilega láta við hver þú ert ;)

Ef þú vilt fylgjast með hvað ég er að gera þá er miklu meira vit í því fyrir þig að smella þér inná myndasíðuna mína, hún gefur nokkuð góða mynd af því sem ég hef áhuga á, fólkinu í kringum mig, hvert ég fer og hvað ég er að gera...

...góða skemmtun ;)

www.flickr.com/photos/liljabirgisdottir


Fór á tónleika með Mama´s handbag og smellti af nokkrum myndum


Síðan eru börnin komin heim og skólinn byrjaður...jább, meet the MCI´s

Það er búin að vera afar róleg tíðin hjá mér síðan skólinn kláraðist. Búin að njóta þess að hitta vini og fjölskyldu, fara snemma að sofa, vakna seint, sólbað og sæla.

Síðustu vikuna er búin að vera Big Gospel Festival á Víðistaðatúni í Hafnarfirði. Mikið af hljómsveitum búið að koma fram og maður búinn að njóta þess hlaðborðs. Hef ekki mætt alla dagana en svona alveg slatta samt sem áður. Er búin að taka þónokkrar ljósmyndir, eða háttí 1000, ekki alveg samt...

Þú getur kíkt á samansafn þeirra með því að smella á einhverja af neðanverðum myndum:

G.I.G. spilaði og söng eins og þeim einum er lagið


Regína Ósk söng Colors of love í tilefni af 20 ára afmælis ABC, með henni er hluti af Gospelkór Reykjavíkur

Stundum líður mér ömurlega.
Sem betur fer veit ég yfirleitt ekki af því.

Oft þá hgusa ég, hvers vegna ekki ég?
Ég hef ekki enn fundið svarið við því.

Það kemur fyrir að ég hugsi: "vá, manstu þegar ég hugsaði þetta."
En það hefur ekki enn gerst.
----------
Maður hugsar allan liðlangan daginn.
Það hvað hver og einn hugsar er hulin ráðgáta.

Það að stjórna eigin hugsunum er eitt erfiðasta verkefni sem við kláumst við.
Það að stjórna hugsunum annarra er afar hættulegt. Samt reynum við bæði.

Ef við myndum hætta að hugsa um hvað aðrir hugsa, þá yrði lífið léttara.

Ef allir myndu tjá hvað þeir hugsuðu og hættu að láta fólk giska í eyðurnar,
þá fyrst yrði lífið virkilega einfalt.

En allt þetta að ofanverðu er óskhyggja í huga mínum.

Verð nú að láta mynd birtast hér með þó hún sé þessum hugrenningum mínum alveg óviðkomandi.


María var með burtfarartónleikana sína frá FÍH í maí, svaka flottir


Gospelkór Fíladelfíu og Gospelkór Reykjavíkur sameinuðust til að syngja með Andraé Crouch þann 25.maí síðastliðinn. Mjög flottir og góðir tónleikar. Gaurinn fór bara að prédika á miðjum tónleikum...fýl´ann!

Það er svosem ekkert spennandi að frétta af mér í dag. Biblíuskólinn var útskrifaður núna á sunnudaginn og var haldin útskriftarhelgi til heiðurs þeirra, mjög gaman, en ég fór að gráta í útskriftinni, sem var ekki eins gaman.

Á sunnudagskvöldið voru tónleikar með Andraé Crouch. Þeir voru æðislegir, heilagur andi mætti svo sannarlega og hann bara spáði og prédikaði. Tónlistin var frábær og hljóðfæraleikararnir voru bara rjóminn af flóru íslenskra tónlistarmanna. Þarna var hljómsveitin Mezzoforte samankomin ásamt einum hammondleikara sem ég náði aldrei hvað hét en brosti alltaf út að eyrum.

Nú má segja að sumarið sé tekið við, bara verst að maður mun njóta þess í gegnum litaða filmuna á skrifstofuglugganum. Vona að dagarnir verði fljótir að líða hjá mér. Þetta er fyrsta sumarið í 4 ár sem ég er í fullri vinnu. Ég hef alltaf notið þess að vera í hlutastarfi og unnið stutta vinnutíma og þess á milli notið veðurblíðunnar sem er miklu meira virði en einhverra skitinna aura.

Ég held bara að ég sé frekar dauf, þú fyrirgefur...
en myndir geta alltaf glatt dapurt auga svo hér færðu nokkrar af mínum uppáhalds:


Love at sunset


Big bang


Sweet Pakistan


Básúna á Ampop tónleikum


Gerbera

Nýjustu fréttir eru að ég er komin með nýja myndavél, hún er æðisleg!!!
Þetta er Canon 400 D og ég fékk hana á frábæru verði, dýrð sé Guði!!

Hér færðu að sjá nokkrar myndir og ef þú smellir á þær þá ferðu inná myndasíðuna
mína og getur skoðað meira ;)


Litli bró, Aron Helgi


Kofi útí Flatey


Megabeib sálfræðnemi

Njóttu vel ;)

Nei, ég er ekki að syrgja vegna einhverra reglna í trú minni, langt í frá...enda er tíminn um Hvítasunnuna tími gleði og hamingju.
En, þann 25. maí næst komandi verður sorglegur dagur í lífi mínu. Ég skal útskýra mál mitt:

Ég er "pabbi" á heimavist biblíuskólans Masters Commission Iceland, ég segi pabbinn því ég fæ alltaf að eiga lokaorðið á undanþágum undanþágum undan reglum heimavistar skólans. Þar sem ég er pabbi hlýt ég að eiga börn, ekki alveg, en ég á 6 fósturbörn. Það elsta er 5 dögum yngra en ég en hið yngsta er 5 árum yngra en ég. Ekkert mikill munur, en smá.
Þessir krakkar eru búin að vera "börnin" mín frá því í byrjun september og höfum viði gert margt saman, bæði ferðast víða, borðað, fíflast og átt alveg frábæran tíma.
Þrátt fyrir að vera afskaplega ólíkir einstaklingar höfum við tengst alveg einstökum böndum og erum afskaplega náinn og góður hópur.
Það er nánst ótrúlegt að við höfum ekki haft eitt einasta rifrildi í allan vetur, að sjálfsögðu smá ósætti, en aldrei neitt sem hefur þurft að settla af þriðja aðila.

Jæja, nú kem ég mér að ástæðu sorgardagsins, þann 25. maí er útskriftardagur þessa góða hóps. Það þýðir að 4 þeirra flytja að heimann, til foreldra sinna og ég fæ ekki að eyða frábærum mínútum eða einstökum klukkutímum með þeim.

Ég vona að hópur næsta árs verði jafn frábær, en þau eiga stórt skarð að fylla upp í.
Ég efast þó ekki um að þau eigi eftir að vera einstök, en það hefur sýnt sig að hvert ár á MCI er einstakt og dregur karakter sinn af nemendum hvers árs.

Hér gefur að líta þennan frábæra hóp á jólagleði okkar: